Powierzchnia ogrzewalna
Wielkość powierzchni ogrzewalnej kotła zależy od liczby członów. Zwykle wyrabiane są kotły o powierzchni ogrzewalnej od 0,7 do 53 m2. Produkowane w kraju kotły typu KWD-K i KWD-Camino są kotłami małymi, o powierzchni ogrzewalnej 0,7-1,7 m2. Kotły te stosowane są przeważnie w budownictwie indywidualnym. Kotły typu KZ-3K są kotłami z górnym spalaniem, mają budowę członową. Dostarczane są one do odbiorców całkowicie zmontowane. Odbiorca musi jedynie podłączyć kocioł do komina i instalacji. Powierzchnia ogrzewalna kotłów KZ-3K wynosi 1,85
-4,35 m2; mogą mieć 4 - 10 członów. Kotły te mogą pracować tylko w układzie otwartym połączonym z atmosferą przez otwarte naczynie wzbiorcze. Podstawowym paliwem do kotłów KZ-3K jest koks opałowy sortymentu orzech I, który należy spalać w stanie suchym. Wodny kocioł żeliwny typu KZ-5 przystosowany jest do pracy przy temperaturze wody do 100°C, a zatem jest kotłem niskotemperaturowym i nie wymaga zgłoszenia do Urzędu Dozoru Technicznego. Kocioł KZ-5 może być też dopuszczony do pracy przy maksymalnej temperaturze wody nie przekraczającej 115°C, ale w tym przypadku wymaga on dodatkowych zabezpieczeń. W takim przypadku staje się on kotłem średniotemperaturowym i podlega jednorazowemu odbiorowi przez Rejonowy Dozór Techniczny. Kocioł KZ-5 ma powierzchnię ogrzewalną 6,5
-18,5 m2 i 5
-13 członów.